Σωφρονιστική Αποικία - Κάφκα
Κυριακή, 05 Ιούλιος 2009 21:30
Θέατρο Δάσους Δρούβα
Θεατρική Ομάδα ΣΗΜΕΙΟ ΜΗΔΕΝ
Έχοντας την πεποίθηση ότι η θεατρική τέχνη προωθείται μέσα από πυρήνες δημιουργών που τους ενώνει η ανάγκη της έρευνας σε βάθος, της δημιουργίας νέων μορφών έκφρασης, της ανίχνευσης ανεξερεύνητων μέχρι σήμερα καλλιτεχνικών τοπίων, συναντηθήκαμε πέντε νέοι ηθοποιοί, με σκοπό την από κοινού έκφραση μας δια μέσου της θεατρικής τέχνης. Πιστεύουμε ότι η συνεύρεση νέων καλλιτεχνών στον κοινό τόπο της συλλογικής θεατρικής έρευνας και δημιουργίας, μπορεί να αποτελέσει πηγή ανάδυσης νέων μορφών καλλιτεχνικής έκφρασης.
Ο Κάφκα, Σωφρονιστική Αποικία μας μεταφέρει σε ένα μη προσδιορίσιμο χωρικά και χρονικά ολοκληρωτικό καθεστώς. Εδώ ερχόμαστε αντιμέτωποι με τη βιαιότητα ενός εξουσιαστικού συστήματος το οποίο επιβάλλεται στα άτομα με τον εξής τρόπο: Ο κατηγορούμενος, χωρίς να γνωρίζει ούτε την ποινή, ούτε το παράπτωμα του, τοποθετείται σ’ ένα μηχάνημα «σωφρονισμού» το οποίο μέσα από μια δωδεκάωρη διαδικασία, στην κυριολεξία, εγγράφει μέχρι θανάτου στο σώμα του το νόμο που παραβιάστηκε. Έτσι, ο κατηγορούμενος «ενσωματώνει» με τον πιο άμεσο τρόπο τον κοινωνικό νόμο.
Θεωρώντας ότι ο Κάφκα μέσα από το διήγημα του διαγράφει μια πορεία αιμάτινη από την πολιτική καταγγελία στην οντολογική διερώτηση περί της ανθρώπινης ύπαρξης, η έρευνα της ομάδας Σημείο Μηδέν θα επικεντρωθεί στο ζήτημα του Εγκλεισμού. Εγκλεισμός του ανθρώπου από το ίδιο του το φυσικό περιβάλλον (η ιστορία εκτυλίσσεται σε μια ερημική και άγονη κοιλάδα από την οποία δεν υπάρχει δυνατότητα διαφυγής). Εγκλεισμός από το ολοκληρωτικό κοινωνικό σύστημα εντός του οποίου ζει (η σχέση της «Σωφρονιστικής Αποικίας» με τα κάθε μορφής στρατόπεδα συγκέντρωσης σε όλο το φάσμα του 20ου αιώνα, αλλά και σήμερα είναι εμφανής). Αλλά και Εγκλεισμός του ανθρώπου μέσα στο ίδιο του το σώμα. Πρόκειται για μια α-δυνατότητα διαφυγής από μια συγκεκριμένη ψυχο-κοινωνική συνθήκη ύπαρξης – κατά πόσο μπορεί ένας στρατιώτης του Ιράκ ή του Βιετνάμ να ξεχάσει…, ή να διαφύγει από το ήδη υπάρχον βίωμα της διαπραχθείσας βαρβαρότητας…;
Η «Σωφρονιστική Αποικία» του Φραντς Κάφκα, είναι σε μετάφραση και σκηνοθεσία Σάββα Στρούμπου, με τους Ρόζα Προδρόμου, Μιλτιάδη Φιορέντζη, Αντιγόνη Ρήγα, Νίκο Δροσάκη.
Ο Κάφκα, Σωφρονιστική Αποικία μας μεταφέρει σε ένα μη προσδιορίσιμο χωρικά και χρονικά ολοκληρωτικό καθεστώς. Εδώ ερχόμαστε αντιμέτωποι με τη βιαιότητα ενός εξουσιαστικού συστήματος το οποίο επιβάλλεται στα άτομα με τον εξής τρόπο: Ο κατηγορούμενος, χωρίς να γνωρίζει ούτε την ποινή, ούτε το παράπτωμα του, τοποθετείται σ’ ένα μηχάνημα «σωφρονισμού» το οποίο μέσα από μια δωδεκάωρη διαδικασία, στην κυριολεξία, εγγράφει μέχρι θανάτου στο σώμα του το νόμο που παραβιάστηκε. Έτσι, ο κατηγορούμενος «ενσωματώνει» με τον πιο άμεσο τρόπο τον κοινωνικό νόμο.
Θεωρώντας ότι ο Κάφκα μέσα από το διήγημα του διαγράφει μια πορεία αιμάτινη από την πολιτική καταγγελία στην οντολογική διερώτηση περί της ανθρώπινης ύπαρξης, η έρευνα της ομάδας Σημείο Μηδέν θα επικεντρωθεί στο ζήτημα του Εγκλεισμού. Εγκλεισμός του ανθρώπου από το ίδιο του το φυσικό περιβάλλον (η ιστορία εκτυλίσσεται σε μια ερημική και άγονη κοιλάδα από την οποία δεν υπάρχει δυνατότητα διαφυγής). Εγκλεισμός από το ολοκληρωτικό κοινωνικό σύστημα εντός του οποίου ζει (η σχέση της «Σωφρονιστικής Αποικίας» με τα κάθε μορφής στρατόπεδα συγκέντρωσης σε όλο το φάσμα του 20ου αιώνα, αλλά και σήμερα είναι εμφανής). Αλλά και Εγκλεισμός του ανθρώπου μέσα στο ίδιο του το σώμα. Πρόκειται για μια α-δυνατότητα διαφυγής από μια συγκεκριμένη ψυχο-κοινωνική συνθήκη ύπαρξης – κατά πόσο μπορεί ένας στρατιώτης του Ιράκ ή του Βιετνάμ να ξεχάσει…, ή να διαφύγει από το ήδη υπάρχον βίωμα της διαπραχθείσας βαρβαρότητας…;
Η «Σωφρονιστική Αποικία» του Φραντς Κάφκα, είναι σε μετάφραση και σκηνοθεσία Σάββα Στρούμπου, με τους Ρόζα Προδρόμου, Μιλτιάδη Φιορέντζη, Αντιγόνη Ρήγα, Νίκο Δροσάκη.
